سارای ...
قصه هنوز همان است که بود ... قصه مـــــن و تـــــو و رود :)
مناسبت ها را دوست دارم!
یادآور تبریک هایی هستند که می شود گفت
یا شعر هایی که نوشت
و یادهایی که می اید توی ذهن آدم
...
حالا روز حکیم عمر خیام هست
انسانی که نه در زمان خودش، نه در هیچ زمان دیگری به شایستگی شناخته نشد
او ریاضی دان بود، حکیم بود، منجم بود
اما بیشتر از همه ی اینها، عاشق بود
عاشق زندگی و راستی و آرامش ...
و تمام اینها را می شود لابلای تک تک بیت هایش دید
شیفته ی رهایی اش هستم و گسیختگی اش از هرچه بند و اجبار است ...
ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
جان و دل و جام و جامه در رهن شراب
فـــارغ ز امیــد رحمـــت و بیم عـــذاب
آزاد ز خـــاک و بـــاد و از آتــــش و آب
مناسبت اما همین نبود!
امروز روز عتیقه ها هم هست :)
روزی بیرون آمده از لابلای تاریخ ...
همیشه موزه ها را دوست داشتم
موزه ها برایم جای امنی بودند و هستند برای ساعتها راه رفتن و تماشا کردن و تحسین کردن ...
و هـــــــــــزار خاطره شیرین دارم، از همین موزه ها
و یادگاران ِ موزه ها هم هـــــــــــزار خاطره دارند با من!
یکی شان همین سردیس باشکوه است
که آرام و ملیح، لبخند می زند بر بالای لاجوردی اینچنین لاجوردی ...
بخند بانو!
همین طور آرام و ملیح ...
کسی چه می داند؛
تو روایتگر نگاه من خواهی بود
یا من روایتگر لبخند تو ...
:)
به نام خداوند جان و خرد
کزین برتر اندیشه بر نگذرد
"فردوسی"، روان ِ صلح جو و آرامش خوی و زندگی خواه ِ تمام ایرانیان است
که آرامش را می شناسد و اخلاق را می ستاید
و در "شاهنامه" که "شاه ِ نامه" ها هست،
این فر و بزرگی را به هزاران کلام بازگفته است
تا امروز ما "سیاووش" گون، خواهان پاک دلی باشیم
و "گرد آفرید" وار دل در گرو مهر میهن نهیم
و "اسفندیار" ِ رویین تن در برابر تلخی ها بمانیم
و "رودابه" گون عاشق شویم ...
حکیم، خط به خط، آجر بر دیوارهای میهن چیده
تا به دور از گزند ِ باد و گردش روزگار،
امروز ما باشیم و هزاران یادگار از جم ِ جمشید تا فر ِ آفریدون،
برای فردا و فرداهای سرزمین مهر و نور...
دلش پر ز داد بود، و یادش همیشه پیروز و شاد خواهد ماند
کسی باشد از بخت پیروز و شاد
که باشد همیشه دلش پر ز داد
که ایران چو باغی است خرم بهار
شکفته همیشه گل کامکار
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود
...
* پ . ن .
صبح، دوست عزیزی برایم نوشته بود:
تقویم می گوید: بیست و پنجم اردی بهشت روز فردوسی است.
تقویم اشتباه می کند!
همه روزهایمان از آن فردوسی است ...
...
برای فرشته ی روزهایم
با احترام
و عشق
...
:)
* پ . ن .
نوای ِ شیرین ِ "نوربخش" هدیه به یاد ماندنی همسفرم بود،
یک گلدان شمعدانی ِ به گل نشسته، هدیه مادرم،
و "هشت کتاب" و "نشاط در زندگی" هدیه ارزشمند آقای رییس!
چه روز خوبی :)
| Design By : Night Melody |
تانری سسی، سوز دن اول یاراتدی...
و دل دادم به صدا و گوشم پر شد از کلام که هو می گفت و نور.
آمدم و ماندم و خندیدم تا هر وقت گفت بیا، با دل و دستی سرشار بروم
اینچنین بود قصه تولد من...
و اکنون، داستان رود، به صبحگاهی آرام رسیده
سپاس خدای را ..
...
زندگی در میان نور و نوا هم حکایتی است!
LinkDump
